ΠΑΝΟΣ ΤΡΙΓΑΖΗΣ

Οικονομολόγος. Πτυχιούχος του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Οικονομική Ανάπτυξη.

Συμμετέχει στο κίνημα της αριστεράς από τα χρόνια της χούντας ως μέλος της ΚΝΕ και στη συνέχεια του ΚΚΕ. Από το 1982 ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και για λίγους μήνες το 1991 μέλος του Π.Γ.

Μέλος του ΣΥΝ από την ίδρυσή του, της ΚΠΕ του κόμματος συνεχώς από το 1991 με ευθύνη για τις Διεθνείς Σχέσεις. Τον Φεβρουάριο του 2008 επανεκλέχτηκε στην Κεντρική Πολιτκή Επιτροπή και στη συνέχεια ανέλαβε την ευθύνη για την Εξωτερική Πολιτική.

Την περίοδο 1981-1991 υπήρξε Γ.Γ. της Ελληνικής Επιτροπής για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) και μέλος διεθνών φιλειρηνικών οργανώσεων. Εξακολουθεί να συμμετέχει στο Ευρωπαίκό Δίκτυο για την Ειρήνη και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Υποψηφιος Δήμαρχος Βύρωνα στις εκλογές του 1998.

Συμμετέχει ενεργά σε μια σειρά κοινωνικές οργανώσεις. Είναι πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης (ΠΑΔΟΠ), πρόεδρος του Συνδέσμου «Μπάιρον» για τον φιλελληνισμό και τον πολιτισμό. Μέλος του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ.

Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του: «Συνάντηση με τον Γκορμπατσόφ» (Δελφίνι 1992), «Οι Πολίτες Απαιτούν» (Ελληνικά Γράμματα 1997), «Προς τους Εξοχότατους της Ευρώπης» (Ελληνικά Γράμματα, 2000), «Σύνδρομο Ουρανίου - από τον Κόλπο στα Βαλκάνια» (Ελ. Γράμματα 2001), «Παρασύνθημα Λαμπράκης» (μαζί με την Μ.Αρβανίτη-Σωτηροπούλου από τις εκδόσεις Τυπωθήτω-Γ.Δαρδανός, 2003), «Μπάιρον εναντίον Έλγιν» (Ταξιδευτής 2004), «Αγαπητέ Αϊνστάϊν» (με τον Ε.Παπαδημητρίου, Ταξιδευτής 2005), "80 ΩΡΕΣ ΣΕ ΠΥΡΙΝΟ ΚΛΟΙΟ - Οδοιπορικό στις φλόγες της Ηλείας" (Ταξιδευτής 2008), "TINA IS DEAD" (Ταξιδευτής 2010).

Ζει στο Βύρωνα. Είναι παντρεμένος με την Μένια Παπαπερικλή κι έχουν ένα γιο, τον Νίκο.

Από trigazis @ Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2007 4:38 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: βιογραφικο

Τετάρτη 2 Μάη 2012

, ώρα 7.30μμ

Αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου Βύρωνα

(οδός Καραολή και Δημητρίου)

«Η ΕΝΩΤΙ

ΚΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ - ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΗ»

Ομιλία Πάνου Τριγάζη,

Υποψηφίου βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ-Ε.Κ.Μ. στη Β' Αθηνών

Από trigazis @ Τρίτη, 1 Μαΐου 2012 10:34 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: μάης , ανάσταση , εκλογές

Από trigazis @ Σάββατο, 28 Απριλίου 2012 8:33 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Από trigazis @ Σάββατο, 28 Απριλίου 2012 8:24 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: φιλελληνισμου , αλληλεγγύη , ημερα

Δημοσιεύτηκε στο TVXS στις 26/4/2012

Του Πάνου Τριγάζη

Υποψήφιου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΠ στη Β΄Αθηνών

Πριν 26 χρόνια, στις 26 Απριλίου 1986, ο κόσμος συγκλονιζόταν από το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ, που σκόρπισε τον τρόμο σ΄ όλη την Ευρώπη και τις οδυνηρές συνέπειές του πληρώνει ακόμα ο Ουκρανικός λαός.

Παρόμοια τραγωδία σημειώθηκε, πριν ένα χρόνο, στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας ύστερα από το μεγάλο σεισμό και το καταστροφικό τσουνάμι που ακολούθησε.

Σήμερα, τα συνθήματα «ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ» και «ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΦΟΥΚΟΥΣΙΜΑ» έχουν πάρει ισότιμα τη θέση τους δίπλα στο «ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΧΙΡΟΣΙΜΑ - ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ» ως συνθήματα διαρκούς εγρήγορσης και κινητοποίησης όλης της ανθρωπότητας κατά της πυρηνικής απειλής.

Οι ίδιες οι εξελίξεις, 26 χρόνια μετά την τραγωδία του Τσερνόμπιλ κι ένα χρόνο μετά την τραγωδία της Φουκουσίμα, φέρνουν έντονα στο προσκήνιο τη θέση των ριζοσπαστικών αριστερών και οικολογικών δυνάμεων ότι «η μόνη ασφάλεια από τα πυρηνικά όπλα και εργοστάσια είναι η κατάργησή τους».

Ήδη υπάρχει αντίκτυπος και σε κυβερνητικό επίπεδο από τη νέα αντιπυρηνική διαμαρτυρία που πυροδότησε η τραγωδία της Φουκουσίμα: Στις 30 Μάη 2011 η Γερμανική κυβέρνηση αποφάσισε το κλείσιμο όλων των πυρηνικών εργοστασίων (17 στο σύνολο) ως το 2022, ενώ οι Ιταλοί πολίτες αποφάσισαν πανηγυρικά με δημοψήφισμα, στις 12-13/6/2011, τη διατήρηση του μη πυρηνικού καθεστώτος της χώρας τους κόντρα στα σχέδια της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι. Να, λοιπόν, που οι αντιπυρηνικοί αγώνες φέρνουν αποτελέσματα.

Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι η  απόφαση της Γερμανίας συνοδεύεται από μεγαλύτερη στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με  στόχο  να αυξηθεί η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τις πηγές αυτές (13% σήμερα) στο 35% ως το 2020 και στο 80% ως το 2050! Απόφαση που πρέπει έντονα να μας προβληματίσει για τις απαράδεκτες καθυστερήσεις της χώρας μας στον τομέα αυτό, μια χώρα που έχει χαρακτηριστεί «Σαουδική Αραβία των ανανεώσιμων πηγών» (Τζέρεμι Ρίφκιν), αλλά δέχεται πικρά μαθήματα από τη Βόρεια Ευρώπη ως προς την αξιοποίησή τους.

Θα μπορούσε να πει κανείς «τέτοια ώρα τέτοια λόγια». Αλλού είναι τώρα στραμμένη η προσοχή του Ελληνικού λαού. Άλλα προβλήματα όχι μόνο τον καίνε αλλά και τον πνίγουν, τα οποία πηγάζουν από τα διαδοχικά μνημόνια. Όμως, και τα πυρηνικά είναι ζήτημα ζωής και διαρκούς εγρήγορσης στο κρίσιμο διεθνές σταυροδρόμι των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, περιοχή όπου υπάρχουν πυρηνικά όπλα και λειτουργούν πυρηνικά εργοστάσια και σχεδιάζονται νέα (όπως στο υψηλής σεισμικότητας Ακούγιου της Τουρκίας).

Ακόμα, είναι ευρύτατα γνωστό ότι το Ισραήλ διαθέτει ισχυρότατο παράνομο οπλοστάσιο, ενώ δεν κρύβουν τις πυρηνικές φιλοδοξίες τους και άλλες χώρες της ταραγμένης Μ. Ανατολής, οι οποίες διεκδικούν ρόλο περιφερειακής δύναμης. Επομένως, δεν επιτρέπεται η Ελλάδα να απουσιάζει από το πεδίο των αντιπυρηνικών πρωτοβουλιών.

Διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις έχουν δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα εγκατάστασης πυρηνικού εργοστασίου στη χώρα μας. Υπάρχουν, όμως, και δυνάμεις που το θέλουν, όπως κάποιοι κύκλοι στην Ακαδημία Αθηνών και στον επιχειρηματικό κόσμο, ενώ και ένα κόμμα ο ΛΑΟΣ έχει ταχθεί υπέρ για να «μην υστερήσουμε» έναντι της Τουρκίας.

Προτείνουμε, λοιπόν, με την ευκαιρία των εκλογών της 6 Μάη, να δεσμευτούν όλα τα κόμματα ότι θα υποστηρίξουν στη Βουλή στο πλαίσιο της επόμενης συνταγματικής αναθεώρησης την προσθήκη στο Σύνταγμα της χώρας μας μια διάταξη ότι «πουθενά σε ελληνικό έδαφος δεν επιτρέπεται η εγκατάσταση πυρηνικών όπλων ούτε πυρηνικών εργοστασίων» και ότι «η Ελλάδα εργάζεται στο πλαίσιο του ΟΗΕ της ΕΕ και άλλων διεθνών οργανισμών για την πλήρη κατάργηση των πυρηνικών όπλων και των πυρηνικών εργοστασίων».

Την πρόταση αυτή απευθύνω και στους υποψηφίους όλων των κομμάτων στη β΄ Αθηνών, δεδομένου ότι στην περιφέρεια αυτή εκλέγεται μεγάλο μέρος των Ελλήνων βουλευτών.

Επίσης, όλα τα κόμματα πρέπει να λάβουν θέση και να δεσμευτούν προεκλογικά ότι θα υποστηρίξουν την απόφαση του ΟΗΕ για τη δημιουργία μιας αποπυρηνικοποιημένης ζώνης στη Μ. Ανατολή, ώστε να απομακρυνθεί ο κίνδυνος ενός νέου καταστροφικού πολέμου στην ταραγμένη αυτή περιοχή, με πρόσχημα τον κίνδυνο απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν που επικαλούνται οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και άλλες δυτικές δυνάμεις.

 Ο Πάνος Τριγάζης είναι υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΠ στη Β΄Αθηνών και στέλεχος του Ευρωπαϊκού δικτύου για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα

Από trigazis @ Σάββατο, 28 Απριλίου 2012 8:13 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: τσέρνομπιλ , απαγόρευση , πυρηνικά , Ελλάδα

«Η ΤΙΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Σας προσκαλούμε σε εκδήλωση με το παραπάνω θέμα τη Δευτέρα 30 Απριλίου 2012,  ώρα 7μ.μ., στην αίθουσα Art Garage ( Σολωμού 13, 3ος όροφος ).

Ομιλητής ο υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ -ΕΚΜ στη Β' Αθηνών και υπεύθυνος του τμήματος εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΝ Πανος Τριγαζης, ο οποίος θα αναφερθεί στο εξαιρετικά επίκαιρο βιβλίο του « TINAISDEAD» (εκδόσεις Ταξιδευτής), με προλόγους του καθηγητή Κώστα Βεργόπουλου και του καθηγητή Ken Coates, πρώην ευρωβουλευτή του Εργατικού Κόμματος Βρετανίας.

Προλογίζει ο νομικός-κοινωνιολόγος Στέλιος Μπαμπάς και διαβάζει αποσπάσματα η ηθοποιός και σκηνοθέτης Κατερίνα Παλιού, υποψήφια ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην Α' Αθηνών.

Από trigazis @ Σάββατο, 28 Απριλίου 2012 8:09 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: τινα , πρόσκληση

Εξήντα τρία χρόνια από την Οικουμενική Διακήρυξη

Άρθρο στην Ελευθεροτυπία στις 10-12-2011

«Θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο», χαρακτηρίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στο προοίμιο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που υιοθέτησε η Γ.Σ. του ΟΗΕ στις 10 Δεκέμβρη 1948.

Εξήντα τρία χρόνια από τότε, ο κόσμος είναι γεμάτος ανισότητες, η ειρήνη δοκιμάζεται σε πολλές περιοχές της γης και τα κοινωνικά δικαιώματα ισοπεδώνονται στην ίδια την Ευρώπη, που άλλοτε καμάρωνε για το «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο», «καρδιά του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού» κατά τον Ιγνάσιο Ραμονέ.

Στη δική μας την πολύπαθη χώρα, οι συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών γεννούν νέες βαρβαρότητας και οδηγούν σε μαζικές παραβιάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα, ανοίγοντας μεγάλες κοινωνικές πληγές.

«Όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους» ήταν το σύνθημα του ΟΗΕ με την ευκαιρία των 50 χρόνων της Οικουμενικής Διακήρυξης, το 1998. Σήμερα το σύνθημα που επικρατεί είναι «Όλα τα δικαιώματα για τους λίγους και ισχυρούς» και γι αυτό φυσικά δεν ευθύνεται ο ΟΗΕ, αλλά το γεγονός ότι παγκοσμίως επικρατεί η δικτατορία των αγορών, καθώς και το γεγονός ότι η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση συνοδεύεται από μια βάρβαρη νεοφιλελεύθερη επιδρομή κατά των δικαιωμάτων των λαών και των κοινωνιών. Για «παγκόσμια κοινωνική κρίση» μιλάει ο ΟΗΕ με Έκθεση που δημοσίευσε τον περασμένη Ιούνη.

Τιμώντας την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, έχει αξία να θυμηθούμε ότι στην Οικουμενική Διακήρυξη τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαίρετα. Δεν διαχωρίζονται τα πολιτικά  από τα κοινωνικά δικαιώματα, όπως επιχειρήθηκε στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Το «καθένας έχει την ελευθερία της γνώμης και της έκφρασης» (άρθρο 19) πάει μαζί με το «κάθε άτομο έχει δικαίωμα κοινωνικής προστασίας» (άρθρο 28), όπως και με το άρθρο 25, που προβλέπει ότι «καθένας έχει το δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο, ικανό να εξασφαλίσει στον ίδιο και στην οικογένειά του υγεία και ευημερία και ειδικότερα τροφή, ρουχισμό, κατοικία, ιατρική περίθαλψη, όπως και τις απαραίτητες κοινωνικές υπηρεσίες». Επίσης, στα άρθρα 23 και 26 διακηρύσσεται ότι «καθένας έχει το δικαίωμα να εργάζεται», όπως και ότι «καθένας έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση».

Αξιοσημείωτη είναι και η πρόβλεψη του άρθρου 28 ότι «καθένας έχει δικαίωμα να επικρατεί μία κοινωνική και διεθνής τάξη, μέσα στην οποία τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που προκηρύσσει η Οικουμενική Διακήρυξη να μπορούν να πραγματώνονται σε όλη τους την έκταση». Πρόβλεψη, που βρίσκεται σε κραυγαλέα αντίθεση με τις πραγματικότητες της σημερινής, άνισης, άδικης και άκρως εκμεταλλευτικής παγκόσμιας τάξης.

Από trigazis @ Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011 10:53 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: οικουμενικη , διακηρυξη , δικαιώματα , ανθρώπινα

Συγκροτήθηκε σε σώμα το νέο Δ.Σ. του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης [ΠΑΔΟΠ} , το οποίο προέκυψε από τις αρχαιρεσίες, που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα.

Πρόεδρος επανεξελέγη ο Πάνος Τριγάζης και νέα Γενική Γραμματέας ανέλαβε η νομικός Ζωή Κωνσταντοπούλου, ειδικευμένη σε θέματα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Αντιπρόεδροι εκλέχθηκαν η Μαρία Αρβανίτη-Σωτηροπούλου, γιατρός-συγγραφέας, στέλεχος του αντιπυρηνικού κινήματος και ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Παύλος Ναθαναήλ. Ταμίας ανέλαβε ο Κώστας Βλάμης και Ειδική Γραμματέας η εκπαιδευτικός Ελένη Καρασαββίδου, υπεύθυνος για τις σχέσεις με τον ΟΗΕ και έφορος εκδηλώσεων ο καθηγητής Παναγιώτης Καραφωτιάς. Τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. είναι:

Αντώνης Μαρκόπουλος, εκπαιδευτικός

Θανάσης Θεοδωρακόπουλος, πρέσβης επί τιμή

Χρήστος Κόλλιας, οικονομολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

29-11-2011

Από trigazis @ Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011 11:03 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: αρχαιρεσιεσ , παδοπ

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΑΧΡΙΡ ΖΕΙ!

Του Πάνου Τριγάζη

Ο Χάλεντ είναι ένας δεκαεξάχρονος Αιγύπτιος. Μιλάει πολύ καλά Αγγλικά, παίζει κιθάρα και πιάνο, χειρίζεται τα «social media», είναι έντονα πολιτικοποιημένος. Είναι μαθητής Λυκείου, αλλά και «απόφοιτος» του πολιτικού «σχολείου» της πλατείας Ταχρίρ, όπου διαδήλωνε καθημερινά κατά του τυραννικού καθεστώτος Μουμπάρακ, μέχρι την πτώση του δικτάτορα, στις 11 Φλεβάρη 2011.

Τον συνάντησα πρόσφατα στο Κάιρο, στη διάρκεια εκδήλωσης για την επίσημη παρουσίαση ενός νέου κόμματος της αριστεράς, του Αιγυπτιακού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μία από τις πολλές πράξεις, που συνθέτουν το νέο πολύχρωμο, πολιτικό ψηφιδωτό στη μεγαλύτερη χώρα του αραβικού κόσμου, όπου ζει πάνω από το 25% του συνόλου των Αράβων. Παρόντα και πολλά αριστερά κόμματα από το εξωτερικό (από την Ευρώπη, τον Αραβικό κόσμο, τις ΗΠΑ), μεταξύ των οποίων και ο ΣΥΝ. Ο Χάλεντ ήταν ανάμεσα στους συντρόφους/συντρόφισσες, που μας υποδέχθηκαν στο χώρο της εκδήλωσης.

Εύκολα πιάσαμε κουβέντα, με τις δικές μου ερωτήσεις να διαδέχονται η μια την άλλη όταν διαπίστωσα ότι είχα απέναντί μου έναν άνθρωπο προβληματισμένο, περήφανο για τη συμμετοχή του στην «Επανάσταση της 25^ης Γενάρη», γεμάτο όνειρα, αλλά και με επίγνωση των δυσκολιών της μετα-Μουμπάρακ περιόδου. «Η αριστερά στην Αίγυπτο έχει δύσκολο δρόμο», μου λέει, «είμαστε ήδη στο στόχαστρο των Ισλαμιστών».

Η αριστερά στην Αίγυπτο εκφράζεται μέσα από διάφορα σχήματα, παλιά και νέα. Το Αιγυπτιακό Σοσιαλιστικό Κόμμα ιδρύθηκε από αγωνιστές του κινήματος της πλατείας Ταχρίρ. Συντονίστρια της πρώτης του δημόσιας εκδήλωσης ήταν η Δρ. Καρίμα Ελ Χεφνάουϊ, από τα ηγετικά στελέχη του κινήματος «Kefayia» (Φτάνει!). Στο προεδρείο και ο Μαμντού Χαμπάσι, στέλεχος του Αραβοαφρικανικού Κέντρου Ερευνών (του Σαμίρ Αμίν), ο οποίος είναι γνωστός στο διεθνές κίνημα από τη συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ.  Δίπλα του ένας βετεράνος, ο Σαάντ ελ Ταουέλ, που όταν άκουσε ότι είμαι από την Ελλάδα θυμήθηκε τον Σακελάρη Γιαννακάκη, στέλεχος της άλλοτε μεγάλης και ανθούσας ελληνικής παροικίας, από τους ιδρυτές του Αιγυπτιακού Κ.Κ. το 1922.

Ο στόχος είναι η οικοδόμηση ενός ανοιχτού κόμματος, ριζωμένου στην Αιγυπτιακή κοινωνία, που αναγνωρίζει την πολυμορφία στο χώρο της αριστεράς και εργάζεται για την κοινή της δράση. Τον δύσκολο δρόμο του θέλει να ανοίξει, προβάλλοντας ένα άμεσο δημοκρατικό και οικονομικό πρόγραμμα, που περιλαμβάνει νέο σύνταγμα, δημοκρατικό κοσμικό κράτος, ισότητα των φύλων,  καθιέρωση μίνιμουμ μισθού, προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση, έλεγχο στις τιμές, συνδικαλιστικές ελευθερίες, νέο ρόλο ειρήνης και εθνικής αξιοπρέπειας για την Αίγυπτο.

Οι πρώτες ελεύθερες βουλευτικές εκλογές προγραμματίζονται τον Σεπτέμβρη και θα ακολουθήσουν προεδρικές. Τεράστια είναι τα προβλήματα. Μεγάλες οι ωδίνες της μεταβατικής περιόδου. Ο στρατός τα έχει βρει με τους Ισλαμιστές, υποστηρίζουν πολλοί. Οι νοσταλγοί του προηγούμενου καθεστώτος καιροφυλακτούν. Η ακραία φτώχεια πλήττει σχεδόν το μισό του πληθυσμού, η ανεργία καλπάζει, ο πληθωρισμός είναι πάνω από 50%. Εντάσεις πυροδοτούνται από δυνάμεις του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, που υποδαυλίζουν τη σύγκρουση Μουσουλμάνων - Χριστιανών και θέλουν οι γυναίκες να γυρίσουν στο σπίτι. Δεν είναι, όμως, μονοδιάστατο τα πολιτικό Ισλάμ. Το κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων επιχειρεί να φτιάξει ένα φιλελεύθερο προφίλ ιδρύοντας το  «Κόμμα Ελευθερίας και Δικαιοσύνης», με τα οποίο θα πάρουν μέρος στις εκλογές.

Η πλατεία Ταχρίρ, την οποία επισκέφθηκα δύο φορές, δεν τελεί υπό κατάληψη τώρα. Πολλοί είναι οι επισκέπτες, αλλά δεν υπάρχουν διαδηλωτές. Όμως, «το πνεύμα της πλατείας Ταχρίρ συνεχίζει να εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους: διαδηλώσεις στους δρόμους, προσφυγές στη Δικαιοσύνη, νέα πολιτικά κόμματα, ακτιβισμός ενεργών πολιτών, δυναμικά ΜΜΕ», γράφει ο Λιβανέζος διανοούμενος Rami Kouri.

Ποιό δρόμο θα ακολουθήσει η Αίγυπτος, δύσκολα μπορεί να απαντηθεί με σιγουριά. Μπορεί, ωστόσο, να ειπωθεί ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Οι πλατείες γράφουν ιστορία. Και στις δύο ακτές της Μεσογείου!

Από trigazis @ Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011 1:35 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: ταχριρ , καιρό , πλατεια

 Δυνάμεις που συμμετείχαν στην λαϊκή εξέγερση της πλατείας Ταχρίρ στην Αίγυπτο συγκρότησαν κόμμα με τίτλο "Αιγυπτιακό Σοσιαλιστικό Κόμμα", το οποίο έκανε τις πρώτες δημόσιες εκδηλώσεις του στις 18 και 19 Ιουνίου 2011 στο Κάιρο. Μεταξύ των ξένων αντιπροσωπειών ο Πάνος Τριγάζης, εκ μέρους του ΣΥΝ της αριστεράς, των κινημάτος και της οικολογίας. Για την συμμετοχή αυτή το Γραφέιο Τύπου του ΣΥΝ εξέδωσε το ακόλουθο δελτίο τύπου:

«Οι πλατείες γράφουν ιστορία και στις δυο ακτές της Μεσογείου. Η ιστορία δεν τελείωσε, όπως ήθελαν οι νεοφιλελεύθεροι. Η Αιγυπτιακή επανάσταση αποτελεί πηγή έμπνευσης όχι μόνο για τους αραβικούς αλλά και για όλους του λαούς. Η ιστορία επιταχύνει υπό την καταλυτική επίδραση της πρωτόγνωρης διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης». Αυτά τόνισε ο υπεύθυνος του τμήματος εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΝ Πάνος Τριγάζης χαιρετίζοντας το ιδρυτικό συνέδριο του Αιγυπτιακού Σοσιαλιστικού Κόμματος το περασμένο Σάββατο στο Κάιρο. Συμμετείχαν πολλές αντιπροσωπίες αριστερών κομμάτων από την Ευρώπη και τον αραβικό κόσμο, ανάμεσά τους και το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) με την αντιπρόεδρό του Μαϊτέ Μόλα.

«Ο Ελληνικός λαός -συνέχισε- λέει «ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ» εδώ και 25 μέρες με το κίνημα των πλατειών, τις εργατικές και άλλες λαϊκές κινητοποιήσεις. Αγωνίζεται για να ανατρέψει το νέο πρόγραμμα «σούπερ-λιτότητας» της κυβέρνησης με την τρόικα. Απαιτεί «IMF go to hell!», όπως έλεγαν οι Λατινοαμερικανοί παλαιότερα. Η κοινωνική δικαιοσύνη, η απασχόληση, η αντίθεση στη φτώχεια, η αξιοπρέπεια, η καταπολέμηση της διαφθοράς, η ελπίδα σ' ένα διαφορετικό μέλλον αποτελούν κοινά αιτήματα σ' όλη τη Μεσόγειο. Η ένωση της Μεσογείου, που υπόσχονταν οι Μουμπάρακ, Σαρκοζί, Μπερλουσκόνι, και άλλοι, είναι ακριβώς το αντίθετο, η διεύρυνση των ανισοτήτων και η διαιώνιση των συγκρούσεων. Οι αριστερές δυνάμεις, δρώντας από κοινού, καλούνται να διεκδικήσουν το δικό της εναλλακτικό σχέδιο για την περιοχή».

Από trigazis @ Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011 9:07 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: αιγυπτιακή , καιρό , αριστερά , συνέδριο

Του Πάνου Τριγάζη*

Δημοσιεύτηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 10/6/2011

Να και μια απόφαση της Άνγκελα Μέρκελ που μπορούμε να χαιρετίσουμε. Το οριστικό κλείσιμο όλων των πυρηνικών εργοστασίων (17 τον αριθμό) ως το 2022 αποφάσισε η Γερμανική κυβέρνηση (30.5.2011), κάτω από την έντονη πίεση των αντιπυρηνικών κινητοποιήσεων. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μεγάλη νίκη της νέας αντιπυρηνικής διαμαρτυρίας, που πυροδότησε η νέα πυρηνική τραγωδία στη Φουκουσίμα. «Το ατύχημα αυτό και το κύμα των αντιπυρηνικών διαδηλώσεων σ΄όλη τη Γερμανία έπεισαν την Καγκελάριο ότι έπρεπε να αλλάξει κατεύθυνση», έγραψε η International Herald Tribune στις 31.5.2011. Δεν πάνε χαμένοι οι αγώνες, όπως διακηρύσσουν και οι δικοί μας indignados στο Σύνταγμα.

Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι η  απόφαση συνοδεύεται από μεγαλύτερη στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, με  στόχο  να αυξηθεί η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τις πηγές αυτές (13% σήμερα) στο 35% ως το 2020 και στο 80% ως το 2050! Θα προβληματιστούμε  στη χώρα μας, που έχει χαρακτηριστεί «Σαουδική Αραβία των ανανεώσιμων πηγών» (Τζέρεμι Ρίφκιν), αλλά δέχεται πικρά μαθήματα από τη Βόρεια Ευρώπη ως προς την αξιοποίησή τους;

Μεγαλώνει η πρόκληση για ένταση των προσπαθειών σ΄όλη την Ευρώπη και στην περιοχή μας με στόχο την απαλλαγή από τον πυρηνικό εφιάλτη.  Την Κυριακή και Δευτέρα (12-13.6.2011) είναι η ώρα των Ιταλών πολιτών να αποφασίσουν με δημοψήφισμα (το οποίο οι ίδιοι προκάλεσαν μέσω της θεσμικής δυνατότητας συγκέντρωσης ενός εκατομμυρίου υπογραφών) για τον ενταφιασμό των πυρηνικών σχεδίων του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Οι εξελίξεις αυτές μας αφορούν άμεσα. Απαιτούν και τη δική μας κινητοποίηση, στο κοινωνικό και στο πολιτικό επίπεδο. Το ζήτημα πρέπει να συζητήσει και η Βουλή των Ελλήνων, όπως έχει ζητήσει με επιστολή του στον πρόεδρο του σώματος κ. Φίλιππο Πελτσάνικο ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, με αφορμή τη συμπλήρωση 25 χρόνων από την καταστροφή του Τσερνόμπιλ (26.4.2011).

Διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις έχουν δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα εγκατάστασης πυρηνικού εργοστασίου στη χώρα μας. Υπάρχουν, όμως, και δυνάμεις που το θέλουν, όπως κάποιοι κύκλοι στην Ακαδημία Αθηνών και στον επιχειρηματικό κόσμο, ενώ και το ΛΑΟΣ έχει ταχθεί υπέρ για να «μην υστερήσουμε» έναντι της Τουρκίας. Είναι, λοιπόν, ανάγκη η αντιπυρηνική θέση  να κατοχυρωθεί και στο  θεσμικό επίπεδο, ίσως και με συνταγματική διάταξη ότι «η Ελλάδα δεν εγκαθιστά στα εδάφη της πυρηνικά όπλα και εργοστάσια».

Θα μπορούσε να πει κανείς «τέτοια ώρα τέτοια λόγια». Αλλού είναι τώρα στραμμένη η προσοχή του Ελληνικού λαού. Άλλα προβλήματα όχι μόνο τον καίνε αλλά και τον πνίγουν, τα οποία πηγάζουν από τα διαδοχικά μνημόνια. Όμως, και τα πυρηνικά είναι ζήτημα ζωής και διαρκούς εγρήγορσης στο κρίσιμο διεθνές σταυροδρόμι των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, περιοχή όπου λειτουργούν πυρηνικά εργοστάσια και σχεδιάζονται νέα (όπως στο υψηλής σεισμικότητας Ακούγιου της Τουρκίας), αλλά υπάρχουν και πυρηνικά όπλα με ορατό τον κίνδυνο διασποράς τους.

Μπορούμε να υπολογίζουμε στην αλληλεγγύη των δυνάμεων της Ευρωπαϊκής αριστεράς, των οικολογικών και φιλειρηνικών κινημάτων. Πρόσφατα στη Σόφια, το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς δημιούργησε «Βαλκανικό Δίκτυο», που μεταξύ των στόχων του είναι η δημιουργία μιας αποπυρηνικοποιημένης Βαλκανικής. Επιπλέον, προτείνεται ένας Βαλκανικός Οικολογικός Χάρτης ως ένα πλαίσιο αρχών και στόχων για τη διαβαλκανική συνεργασία στον τομέα του περιβάλλοντος με πρωταγωνιστές τους λαούς.

* Ο Πάνος Τριγάζης, στέλεχος του φιλειρηνικού κινήματος, είναι υπεύθυνος του τμήματος εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΝ.

Από trigazis @ Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011 7:32 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: αποφασεων , αντιπυρηνικων , ώρα